Το κονδυλώματα είναι ένα καλοήθη νεόπλασμα που προκαλείται από μόλυνση με τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων. Η παθολογία εκδηλώνεται με τη μορφή οζιδίων ή συμπιέσεων που προεξέχουν πάνω από την επιφάνεια του δέρματος. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα κονδυλώματα έχουν στρογγυλό σχήμα, επιρρεπή σε εξάπλωση, μπορούν να αναπτυχθούν και να αλλάξουν σχήμα και όταν υποστούν μηχανική βλάβη γίνονται επώδυνα και αιμορραγούν. Εάν οι όγκοι δεν αντιμετωπιστούν σωστά, μπορούν να αφήσουν σημάδια στο δέρμα ή να εξελιχθούν σε κακοήθεις όγκους. Τα κονδυλώματα μπορούν να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά είναι πιο συχνά στα παιδιά.
Ταξινόμηση των κονδυλωμάτων
Η εμφάνιση και η θέση των κονδυλωμάτων συνήθως εξαρτάται από τον τύπο του HPV που οδήγησε στην εμφάνιση δερματικών όγκων. Με βάση αυτό, διακρίνονται οι ακόλουθοι τύποι κονδυλωμάτων:
Συνηθισμένο (απλό, χυδαίο).
Εντοπίζεται στο 70% περίπου των περιπτώσεων. Τις περισσότερες φορές εντοπίζονται στο πίσω μέρος των χεριών, των δακτύλων και των παλάμες, αλλά μπορεί να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος, ειδικά σε εκείνα που είναι επιρρεπή σε συχνό τραύμα. Μερικές φορές εμφανίζονται στους βλεννογόνους. Στις περισσότερες περιπτώσεις, προκαλούνται από λοίμωξη από τον HPV τύπου 27.
Επίπεδη (ή νεανική).
Βρέθηκε στο 4% των ασθενών με αυτή την παθολογία. Εμφανίζονται συνήθως στο δέρμα και πιο συχνά στο πρόσωπο, τα χέρια ή κατά μήκος γρατσουνιών. Μπορεί να επηρεάσει τους βλεννογόνους (συμπεριλαμβανομένου του ορθού), τη βάλανο του πέους και τον τράχηλο. Συχνότερα εμφανίζονται μεταξύ 10 και 25 ετών. Η εμφάνισή τους προκαλείται συνήθως από τους τύπους HPV 10, 28 ή 49, αλλά μερικές φορές προκαλείται από άλλα στελέχη (τύποι 26-29 ή 41).
Palmoplantar.
Εντοπίστηκε στο 34% των περιπτώσεων. Εμφανίζονται στην επιφάνεια των παλαμών ή των πελμάτων όταν μολυνθούν από τους τύπους 1-4 του ιού των θηλωμάτων. Πιο συχνά - σε νέους ή ηλικιωμένους. Όταν πολλά στοιχεία συγχωνεύονται ταυτόχρονα, σχηματίζουν μωσαϊκά κονδυλώματα.
Περίγλουτοι.
Ανήκουν στην κοινή ποικιλία, αλλά βρίσκονται πάντα κοντά στις πλάκες των νυχιών. Στις περισσότερες περιπτώσεις, προκύπτουν από τη συνήθεια να δαγκώνουν τα νύχια ή το δέρμα γύρω τους.
Νηματοειδείς μυρμηγκιές.
Εντοπίζονται στο δέρμα του λαιμού, στα βλέφαρα, στις μασχάλες και στις βουβωνικές πτυχές. Εμφανίζονται συχνότερα σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας.
Μυτερά (κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων).
Εντοπίζονται πιο συχνά σε άτομα που είναι σεξουαλικά ενεργά. στα παιδιά εμφανίζονται όταν μολύνονται από τη μητέρα. Εντοπίζονται στα γεννητικά όργανα, στη βουβωνική χώρα, στην περιπρωκτική περιοχή και μερικές φορές στην ουρήθρα. Στα παιδιά μπορεί να εμφανιστούν στις ρινοχειλικές πτυχές. Προκαλούνται από τύπους HPV (6 και 11, μερικές φορές 13, 16, 18, 31, 33, 35), οι οποίοι είναι ιδιαίτερα επικίνδυνοι ως προς την ανάπτυξη καρκίνου των γυναικείων και ανδρικών γεννητικών οργάνων.
Όλοι οι τύποι κονδυλωμάτων μπορεί να είναι απλοί ή πολλαπλοί. Πιο συχνά υπάρχουν σε πολλές εκδόσεις.
Ποια είναι η διαφορά μεταξύ κονδυλώματος και θηλώματος;
Αυτοί οι όγκοι προκαλούνται από τον HPV, αλλά έχουν κάποιες διαφορές. Τα κονδυλώματα συχνά δεν έχουν μίσχο, έχουν πιο αιχμηρές άκρες και, στις περισσότερες περιπτώσεις, τραχιά επιφάνεια. Τα θηλώματα έχουν πάντα κοτσάνι, η επιφάνεια είναι σβολιασμένη και οι άκρες είναι σχισμένες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μόνο η ανάλυση PCR για τον προσδιορισμό του DNA του ιού ή η βιοψία μπορεί να βοηθήσει στη διάκριση αυτών των δύο νεοπλασμάτων.
Αιτιολογία κονδυλωμάτων και οδοί μόλυνσης
Οι αιτίες των κονδυλωμάτων συνδέονται πάντα με μόλυνση του δέρματος ή των βλεννογόνων με τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων. Περισσότεροι από 100 τύποι αυτού του ιού είναι γνωστοί και μερικοί από αυτούς είναι ογκογόνοι. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο τύπος HPV DNA είναι μερικές φορές απαραίτητος για τον εντοπισμό των αιτιών των κονδυλωμάτων.
Μια περιγραφή των οδών μόλυνσης από τον HPV θα σας βοηθήσει να κατανοήσετε γιατί εμφανίζονται τα κονδυλώματα. Η μόλυνση προκαλείται από επαφή με άρρωστο άτομο ή ζώο. Η παθολογία μπορεί να προκληθεί από την άμεση επαφή ή μέσω αντικειμένων κοινής χρήσης: παιχνίδια, ρούχα, παπούτσια κ.λπ. Ορισμένοι τύποι HPV μεταδίδονται σεξουαλικά, κατά τη διάρκεια του τοκετού από μια άρρωστη μητέρα σε ένα παιδί ή κάθετα από μια έγκυο γυναίκα σε ένα έμβρυο. Μετά τη μόλυνση, μπορεί επίσης να συμβεί αυτομόλυνση (αυτοεμβολιασμός) με ξύσιμο, δάγκωμα νυχιών, ξύρισμα, ξεφλούδισμα ή άλλες διαδικασίες που προκαλούν μικροβλάβες στο δέρμα.
Ο HPV εισέρχεται στο σώμα μέσω βλάβης στο δέρμα και στους βλεννογόνους. Διάφοροι παράγοντες μπορούν να συμβάλουν στη μόλυνση:
- συχνό τραύμα του δέρματος?
- επίσκεψη σε σάουνες, πισίνες και γυμναστήρια.
- ανοσοκαταστολή: ειδικά με HIV ή μετά από μεταμόσχευση οργάνων.
- δερματολογικές παθολογίες: ατοπική δερματίτιδα, έκζεμα κ.λπ.
- εργασία σε εργοστάσια κοπής κρέατος και ψαριών.
- φορώντας άβολα και αναπνέοντα παπούτσια.
Η περίοδος επώασης μετά τη μόλυνση από HPV είναι 1,5–5 μήνες. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κονδυλώματα μπορεί να εμφανιστούν αργότερα. Τυπικά, το έναυσμα για την εμφάνισή τους είναι το άγχος, η μειωμένη ανοσία λόγω ορμονικής ανισορροπίας, οξείες ή χρόνιες ασθένειες.
Κλινικές εκδηλώσεις κονδυλωμάτων
Μια περιγραφή των εξωτερικών εκδηλώσεών του θα σας βοηθήσει να καταλάβετε τι είναι ένα κονδυλωμάτων. Τα συμπτώματα των κονδυλωμάτων είναι ποικίλα και εξαρτώνται από τον τύπο τους.
Κοινά (απλά, χυδαία) κονδυλώματα
Τα σημάδια των κονδυλωμάτων και η θέση τους μπορεί να διαφέρουν. Συνήθως είναι πολλαπλοί και μοιάζουν με στρογγυλεμένους πυκνούς όζους με σαφή όρια. Το μέγεθός τους μπορεί να κυμαίνεται από 2 έως 10 mm. Σε ορισμένες περιπτώσεις συγχωνεύονται. Η επιφάνεια των απλών κονδυλωμάτων είναι συνήθως τραχιά. Το χρώμα μπορεί να ταιριάζει με τον φυσικό τόνο του δέρματος ή να έχει μια κιτρινωπή, ανοιχτό γκρι, καφέ και ροζ απόχρωση.
Μεταξύ πολλών απλών κονδυλωμάτων, ένα συνήθως ξεχωρίζει ως μεγαλύτερο σε μέγεθος. Συχνά αποκαλείται «μητέρα» γιατί μόλις αφαιρεθεί, τα υπόλοιπα μπορούν να εξαφανιστούν από μόνα τους.
Τα απλά κονδυλώματα δεν προκαλούν πόνο. Ωστόσο, όταν βρίσκονται σε περιοχές που είναι επιρρεπείς σε τραυματισμό, μπορεί να προκαλέσουν μέτριο πόνο ή δυσφορία.
Επίπεδα (ή νεανικά) κονδυλώματα
Αυτός ο τύπος κονδυλωμάτων μοιάζει με μικρές κηλίδες που υψώνονται ελαφρώς πάνω από την επιφάνεια του δέρματος. Οι σχηματισμοί έχουν χρώμα σάρκας ή καφέ.
Τα επίπεδα κονδυλώματα εμφανίζονται συνήθως σε μια συγκεκριμένη περιοχή του δέρματος. Στη θέση συσσώρευσης μπορεί να υπάρχουν από αρκετούς έως 200 σχηματισμούς. Δεν προκαλούν πόνο και συνήθως εκλαμβάνονται ως αισθητικό ελάττωμα.
Παλαμοπελματιαία κονδυλώματα
Η εμφάνιση αυτών των κονδυλωμάτων μοιάζει πολύ με τους πυκνούς κάλους. Μοιάζουν με ένα κομμάτι νεκρού δέρματος στα πόδια ή στις παλάμες των χεριών. Συνήθως υπάρχει μια σκοτεινή κουκκίδα στο κέντρο.
Ιδιαίτερα πυκνά κονδυλώματα μπορεί να προκαλέσουν πόνο όταν περπατάτε, στέκεστε σε ένα μέρος ή πιάνετε σφιχτά ένα αντικείμενο με το χέρι σας. Μερικές φορές οι ασθενείς το συγκρίνουν με ένα «καρφί σε μια μπότα». Προκύπτουν επώδυνες αισθήσεις επειδή το κονδυλωμάτων μεγαλώνει προς τα μέσα και, όταν πιέζεται, ασκεί πίεση στις νευρικές απολήξεις.
Αρχικά, ο ασθενής μπορεί να έχει μόνο ένα εξόγκωμα. Με την πάροδο του χρόνου εμφανίζονται κοντά του θυγατρικά κονδυλώματα, τα οποία συγχωνεύονται και σχηματίζουν εστίες μωσαϊκής υπερκεράτωσης.
Περιγλώσσια κονδυλώματα
Πρόκειται για μια ποικιλία συνηθισμένων κονδυλωμάτων, η οποία διακρίνεται από τη θέση και το μικρότερο μέγεθος. Οι σχηματισμοί εντοπίζονται συχνότερα κοντά στις πλάκες των νυχιών, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις εντοπίζονται κάτω από το νύχι. Καθώς μεγαλώνουν, προκαλούν δυσφορία και πόνο. Μπορεί να προκαλέσει παραμόρφωση της πλάκας του νυχιού.
Νηματοειδείς μυρμηγκιές
Αυτά τα κονδυλώματα μπορούν να εμφανιστούν σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος και είναι επιρρεπή σε εξάπλωση (ειδικά αν τραυματιστούν). Έχουν επίμηκες σχήμα και μοιάζουν με φτέρες. Μερικές φορές οι αυξήσεις φαγούρα. Το μέγεθος ενός σχηματισμού σπάνια υπερβαίνει τα 5 mm. Το χρώμα των νηματωδών κονδυλωμάτων μπορεί να ποικίλλει από χρώμα σάρκας έως καφέ.
Κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων (κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων)
Αυτοί οι σχηματισμοί μοιάζουν με ένα εξόγκωμα ή μια ομάδα σβώλων στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων μπορεί να είναι μεγάλα ή μικρά, με λεία επιφάνεια ή επιφάνεια που μοιάζει με κουνουπίδι ή κόκορα.
Το χρώμα των κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων είναι χρώματος σάρκας ή ροζ. Τείνουν να συγχωνεύονται. Όταν υποστούν μηχανική βλάβη, κοκκινίζουν και αιμορραγούν. Τυπικά, τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων δεν προκαλούν ενόχληση, αλλά σε ορισμένους ασθενείς η παρουσία τους συνοδεύεται από κνησμό και κάψιμο.
Στις γυναίκες, τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων εντοπίζονται συχνότερα στο δέρμα του περίνεου, του αιδοίου, των κολπικών τοιχωμάτων ή του τραχήλου της μήτρας. Στους άνδρες - κάτω από την ακροποσθία, στη στεφανιαία αύλακα ή τον άξονα του πέους, στην περιοχή της ουρήθρας. Η πρακτική του πρωκτικού σεξ αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων γύρω από τον πρωκτό και το ορθό. Κατά τη διάρκεια του στοματικού σεξ ή κατά τη διέλευση ενός παιδιού από το κανάλι γέννησης μιας μολυσμένης μητέρας, ο ρινοφάρυγγας μπορεί να επηρεαστεί.
Ένας τύπος κονδυλώματος των γεννητικών οργάνων είναι το γιγάντιο κονδύλιο Buschke-Levenshtein. Μοιάζει με ένα μεγάλο συγκρότημα κονδυλωμάτων των γεννητικών οργάνων, που αναπτύσσεται γρήγορα, καλύπτεται με κερατινοποιημένα κύτταρα και διαβρέχεται. Στις αυλακώσεις του συσσωρεύονται εκκρίσεις με δυσάρεστη οσμή. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η ταχεία ανάπτυξη των κονδυλωμάτων προκαλεί καταστροφή των ιστών των γεννητικών οργάνων και σχηματισμό εξελκώσεων και συριγγίων. Αυτός ο τύπος κονδυλωμάτων είναι επιρρεπής σε συχνές υποτροπές. Όταν εμφανίζεται κακοήθεια μετά από 2-12 χρόνια, αναπτύσσεται ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα του δέρματος ή των εξωτερικών γεννητικών οργάνων.
Χαρακτηριστικά των κονδυλωμάτων στα παιδιά
Σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, τα κονδυλώματα βρίσκονται σε περίπου 10% των παιδιών. Οι πραγματικοί δείκτες είναι δύσκολο να εντοπιστούν, καθώς σε ορισμένες περιπτώσεις αυτοί οι σχηματισμοί υποχωρούν αυθόρμητα ή εξαλείφονται μέσω αυτοθεραπείας. Η μέγιστη επίπτωση εμφανίζεται στην ηλικιακή ομάδα 12-17 ετών. Στα παιδιά, τα κοινά, επίπεδα, περιγόντια ή παλαμοπελματιαία κονδυλώματα εντοπίζονται συχνότερα και λιγότερο συχνά - κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων.
Μυτερές ποικιλίες κονδυλωμάτων μπορούν να βρεθούν στο 30% των νεογνών που γεννιούνται από μητέρες που έχουν μολυνθεί με ορισμένους τύπους HPV. Επίσης, ο κίνδυνος εμφάνισης κονδυλωμάτων στα γεννητικά όργανα αυξάνεται με την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας στην εφηβεία.
Επιπλοκές κονδυλωμάτων
Όλοι οι τύποι κονδυλωμάτων γίνονται αντιληπτοί ως καλλυντικό ελάττωμα και μπορούν να προκαλέσουν έντονες ψυχοσυναισθηματικές εμπειρίες. Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να γίνουν αντιληπτές νέες αναπτύξεις στο πρόσωπο ή σε άλλα μέρη του σώματος που δεν κρύβονται κάτω από τα ρούχα.
Η μηχανική βλάβη και η μόλυνση των κονδυλωμάτων μπορεί να οδηγήσει σε πόνο, αιμορραγία και εξόγκωση. Εάν τα κονδυλώματα αφαιρεθούν λανθασμένα, μπορεί να σχηματιστούν εμφανείς ουλές.
Η πιο επικίνδυνη συνέπεια των κονδυλωμάτων που προκαλούνται από τον HPV είναι ο κίνδυνος μετατροπής τους σε κακοήθη όγκο. Τα πιο ογκογόνα θεωρούνται στελέχη 31, 33, 35, 45, 16, 18, 11 και 6 του ιού των θηλωμάτων. Μολύνονται με κολπικό, στοματικό ή πρωκτικό σεξ. Σε μια δυσμενή πορεία, η μόλυνση οδηγεί στην ανάπτυξη καρκίνου του τραχήλου της μήτρας, του κόλπου, των εξωτερικών γεννητικών οργάνων σε γυναίκες και άνδρες, του ορθού και του στοματοφάρυγγα.
Διάγνωση κονδυλωμάτων
Εάν εμφανιστούν κονδυλώματα, θα πρέπει να συμβουλευτείτε έναν δερματολόγο. Για να γίνει διάγνωση, συνήθως αρκεί η εξέταση και η δερματοσκόπηση. Σε ορισμένες δύσκολες περιπτώσεις, συνιστάται στον ασθενή να υποβληθεί σε εξέταση PCR για τον προσδιορισμό του τύπου HPV με DNA, συμπεριλαμβανομένου του τεστ Digene - απόξεση από τον βλεννογόνο του κόλπου ή της ουρήθρας.
Για να αποκλειστεί η κακοήθεια του όγκου, μπορεί να συνταγογραφηθεί βιοψία, ακολουθούμενη από ιστολογική ανάλυση και διαβούλευση με ογκολόγο. Για τα κονδυλώματα των γεννητικών οργάνων συνταγογραφείται διαβούλευση με γυναικολόγο, ουρολόγο ή πρωκτολόγο. Το εύρος της εξέτασης εξαρτάται πάντα από την κλινική περίπτωση.
Για τον αποκλεισμό σφαλμάτων, πραγματοποιείται διαφορική διάγνωση των κονδυλωμάτων με θηλώματα, ινώματα, δερματικό κέρατο, μυρμηγκοειδή φυματίωση, σμηγματορροϊκή κεράτωση, ομαλό λειχήνα και ακανθοκυτταρικό καρκίνο του δέρματος.
Θεραπεία κονδυλωμάτων
Η ανάλυση όλων των χαρακτηριστικών μιας κλινικής περίπτωσης βοηθά τον γιατρό να καταλάβει πώς να απαλλαγεί από τα κονδυλώματα όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά. Σε όλους τους ασθενείς συνιστάται να φορούν άνετα ρούχα (ή παπούτσια) και να αποτρέπουν τραύματα στις πληγείσες περιοχές του δέρματος μέχρι την ολοκλήρωση της θεραπείας.
Η θεραπεία των κονδυλωμάτων μπορεί να πραγματοποιηθεί με συντηρητικές, χειρουργικές και συνδυασμένες μεθόδους. Για την τοπική εξάλειψη των όγκων χρησιμοποιούνται εξωτερικά ερεθιστικά, τα οποία εφαρμόζονται σύμφωνα με ορισμένα πρότυπα και έχουν καυτηριαστική δράση. Ως προσθήκη σε αυτά χρησιμοποιούνται αντιικές αλοιφές. Επίσης, για τη βελτίωση της ανοσίας και την αύξηση της αποτελεσματικότητας της θεραπείας των κονδυλωμάτων, ο ασθενής μπορεί να συνταγογραφήσει σύμπλοκα πολυβιταμινών, ανοσοτροποποιητές και προσαρμογόνα.
Οι μέθοδοι παραδοσιακής ιατρικής για τα κονδυλώματα είναι εξαιρετικά σπάνια αποτελεσματικές. Επιπλέον, συχνά δεν είναι ασφαλή και οδηγούν σε ακόμη μεγαλύτερη εξάπλωση των εκδηλώσεων του HPV ή στην εμφάνιση ουλών και ουλών.
Εάν η τοπική θεραπεία είναι αναποτελεσματική ή ακατάλληλη, συνιστάται στον ασθενή να συμβουλευτεί έναν χειρουργό για να επιλέξει μια χειρουργική τεχνική για την εξάλειψη των κονδυλωμάτων.
Τρόποι αφαίρεσης κονδυλωμάτων
Διάφορες ελάχιστα επεμβατικές και κλασικές χειρουργικές μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αφαίρεση των κονδυλωμάτων:
- κρυοκαταστροφή;
- ηλεκτροπηξία;
- εκτομή με νυστέρι.
- αφαίρεση λέιζερ?
- χειρουργική επέμβαση ραδιοκυμάτων.
Η επιλογή της τεχνικής είναι πάντα ατομική. Για παράδειγμα, για το πρόσωπο, χρησιμοποιούνται συχνότερα εκείνες οι μέθοδοι που είναι ελάχιστα επικίνδυνες όσον αφορά την εμφάνιση ουλών και μελάγχρωσης.
Η χειρουργική θεραπεία συμπληρώνεται από τοπική θεραπεία. Για την πρόληψη των υποτροπών, ο ασθενής μπορεί να συνταγογραφηθεί ανοσοτροποποιητές και αντιιικά φάρμακα.
Πρόληψη κονδυλωμάτων
Για να αποτρέψετε την εμφάνιση κονδυλωμάτων πρέπει:
- πρόληψη του τραύματος του δέρματος?
- ακόμη και για μικροτραυματισμούς, χρησιμοποιήστε αντισηπτικό και καλύψτε την επιφάνεια του τραύματος με επίδεσμο ή γύψο.
- τηρούν τους κανόνες προσωπικής υγιεινής ·
- όταν επισκέπτεστε λουτρά, σάουνες ή πισίνες, φοράτε ατομικά παπούτσια από καουτσούκ.
- για μανικιούρ και πεντικιούρ, χρησιμοποιήστε μόνο αποστειρωμένα ή μεμονωμένα εργαλεία.
- ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα.
Εμβολιασμός
Για την πρόληψη των επικίνδυνων συνεπειών της λοίμωξης από τον ιό των ανθρώπινων θηλωμάτων, οι εκδηλώσεις των οποίων περιλαμβάνουν κονδυλώματα, ο ΠΟΥ συνιστά υποχρεωτικό εμβολιασμό κατά του HPV για όλα τα κορίτσια ηλικίας 9 έως 14 ετών. Η σκοπιμότητα χρήσης τους για αγόρια και άνδρες, άτομα 14–25, 25–45 ετών και άνω συζητείται με γιατρό.
Για την πρόληψη της μόλυνσης από ογκογόνους τύπους HPV, χρησιμοποιούνται εμβόλια, η επιλογή των οποίων καθορίζεται από την κλινική περίπτωση.
Συμβουλές και κόλπα
Προσοχή σε επικίνδυνους μύθους και παρανοήσεις:
- Τα κονδυλώματα υποχωρούν από μόνα τους και δεν εμφανίζονται ξανά: ακόμα κι αν ένα κονδυλωμάτων έχει φύγει από μόνο του, δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι δεν θα εμφανιστεί ξανά.
- Ένας κονδυλωμάτων μπορεί να εξαλειφθεί χρησιμοποιώντας λαϊκές θεραπείες: δεν είναι πάντα δυνατό να εξαλειφθεί μια αντιαισθητική ανάπτυξη και τέτοιες μέθοδοι δεν απαλλαγούν από τον HPV και τις ουλές.
- Μετά την αφαίρεση των κονδυλωμάτων, οι ουλές παραμένουν πάντα: η χρήση σύγχρονων τεχνικών βοηθά στην εξάλειψη των κονδυλωμάτων χωρίς ουλές και μελάγχρωση.